Encántame presumir de fractura de falanxe, como competiamos en número de puntos de sutura cando eramos pequenos.
M'encanta presumir de fractura de falange, de la mateixa manera que de petits competiem en nombre de punts de sutura.
chuzame -
Antònia Font - Wa Yeah (via mookamotel.blogspot.com):
Play Now |
Play in Popup |
Download
This entry was posted
on Mércores, Marzo 14th, 2007 at 10.56 am and is filed under a miña terra | la meva terra.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
2007-03-14 at 2.14 pm
Pois eu hai moitos anos tiven un esguince nesa mesma articulación, por bruta agora teño no dedo un pseudoxoanete ou como se diga. Que non doia moito polo menos.
2007-03-14 at 6.53 pm
Grazas polos ánimos. Doer, non doe, mais estou collendo un mono de bici fantástico
2007-03-15 at 2.05 pm
Eu en bici hai un ano que non ando, e foi por unha costa tan empinada que tiven que baixar dela.
Cando tiven o esguince hinchoume tanto que metía medo e agora, o máis cercano que teño é a fractura de clavícula de meu irmán. Opérano hoxe e a ver se sae todo ben.
A ti, máis ánimos e a ver se para cando veñas 1000 km cara aquí facemos outra festa ho, que tamén…
Bicos!
2007-03-21 at 10.54 pm
Que, como vai a cousa?
2007-03-22 at 11.17 pm
Pero que foi o que pasou…?, non entro nuns días e vas ti e máncaste uiuiuiu.
Coidate moito menino.
Beijos sanadores
2007-03-23 at 7.52 pm
Tudo bem! Grazas polos apoios
A saída do ostracismo da miña deda coincidirá coa viaxe á casa primaveral de rigor, así que dobre contento.
P.D.: Vou deixar o fútbol polo futbolín.